Wednesday, September 23, 2020

ඔබෙන් නෙත් ලැබූවේ හේමන්තකාලේ....

 



ආදරය කිසිදිනක

මියයන්නේ නැත සොඳුර....


මියයන්න ප්‍රේමයක් 

තිබුනේ නැති සිත් ඇතුලේ

වැලපෙන්න අතීතයේ

ඉසිඹුවක් නැති කතරේ

නුඹද මා.... මමද නුඹ....

හුස්මගත් ජීවිතයේ

තිබුනේ නුඹේ ප්‍රේමයයි

සිනාමල් වැටි අතරේ....


නුඹෙන් ලද.... මගෙන් ලද....

සැනසීම සිහිකරන්

හිත්මත්තේ පොදි ගැහුන

ආදරය ගුලිකරන්

ඇවිදයමු සීරුවට

නැවත මුනගැසෙනකන්


අයිතිනම් දිනක එය අපේ මේ කතාවට

උරහිසත් මගබලයි නුඹ හිසේ උණුසුමට


කඳු නිම්න තැනිතලා

ගලාගිය නදීතෙර

පැවසුවේ ප්‍රේමයද

විමසනා නෙත් අතැ'ර

ශේශ කඳු මුදුනතක

පිපි කරඹ රේණුවක

රැඳුනු පෙම සිපගනිමු

නුඹ නැවත එනදිනක


ආදරය කිසිදිනක

මියයන්නේ නැත සොඳුර....


මතකයක දිවිගෙවන ජීවිතය උරුමනම්

හුස්මගමු මතකයේ සුවඳපොද ඉවකරන්


ආදරය කිසිදිනක

මියයන්නේ නැත සොඳුර....

සැනසීම විතරක්ම

තිබුන තැන එයමකොට....



කටුස්සා....




Sunday, August 9, 2020

හෙලන වැහිකැට ගණිනු හැකිනම් ආදරෙයි එපමනකි මං....

 


රැයත් හරියට නුඹ වගේමයි....

සුවහසක් දිදුලණා තරුකැට

ගලන දොල දිය නගන සර හඬ

විඳින්නට හැකි සිත් පුරා

බැඳෙන්නට හැකි දිවිතුරා

රැයත් හරියට නුඹ වගේමයි....


සඳත් හරියට නුඹ වගේමයි....

දුරින් හිඳ ලොව එකලු කරවන

විටින් විට මට පෙනී නොපෙනෙන

නොදකිනා දින හඬවනා

තනිවෙනා සිත සනසනා

සඳත් හරියට නුඹ වගේමයි....


සිතත් හරියට නුඹ වගේමයි....

එක තැනක නොනවතින සිතුවිළි

හැරනොයා තනි මකන සෙවනැළි

මතක පොත පිටු පුරවනා

සරන හැම තැන හිනහෙනා

සිතත් හරියට නුඹ වෙගේමයි....



කටුස්සා....

Wednesday, July 8, 2020

සඳ ඉතින් මම ගිහින් එන්නද නොකියාම කිසිවක්..



පාවෙන්න හීනයක.... 
මේ නුඹේ යාමයයි
විඳගන්න...සැනසෙන්න...
හෝරාව පැමිණ ඇත

දයාබරය....
නොසොයන්න.... නොබලන්න....
මතක යනු පෙන බුබුලුමැ'යි
ජීවිතය ඇත්තේම
තවත් ගවුවක දුරින්මැ'යි

"නිස්කාරන තුවාල ඇත්තේ කාටද...
රතු ඇස් ඇත්තේ කාටද....
මුද්‍රික පානය ලඟ පමාවන්නන්ටය"

දයාබරය... 
හිත අරන් දියකරමු
පා ලකුනු මැකෙන්නට
උරුවිසිත් බලාගන...  
පිරෙනතෙක් ඔය හිතත්
ආයෙමත්
සිහිගන්න.... යලි යලිත්....
"ජීවිතය තිබ්බේම මතක ඇතුලේ වුනත්
මතක යනු පෙන බුබුලුමැ'යි
ජීවිතයට අයිති නැති...."

උරුවිසිය....
පුරවන්න ඔය බඳුන
පියවි සිහි අවැසි නැත
සැනසෙන්න.... විඳගන්න....
ජීවිතය
මතක යනු දුහුවිලිය
සිහින් පොද වැස්සටත්
පොලවටම දියවයන....

දයාබරය....
පාවෙන්න හීනයක
මේ නුඹේ යාමයයි
විඳගන්න...සැනසෙන්න....
ඉතිරිකර
නුඹ මුවග සිනාබිඳ....

කටුස්සා....

Sunday, June 21, 2020

සඳ හෙමින් බැස යන්න....



ලිහී ගිලිහුණ කෙස් රොදක්
පපුව මත්තේ රැඳි දිනක්
දෑස් තුල මගෙ රුව සොයද්දී
නෙතට නෙත දුටු ඉසිඹුවක්

ආදරේ කියලා කියන්නෙම
උහුලගනු බැරි මතකයක්....

ඇඟිලි තුඩු මත උණුහුමක්
දැනෙන නිදි නැති දිගු රැයක්
ඉවරයක් නැති කතා ගොන්නක
මගහැරුන එක කොම්බුවක්

ආදරේ කියලා කියන්නෙම
දරාගනු බැරි හිස්කමක්....

අනන්තෙට යන සිනහවක්
හීන කන්දක අලු ගොඩක්
කුරුටු කොල මලු ගණන් පුරවන
සිනා කඳුලැලි උල්පතක්

ආදරේ කියලා කියන්නෙම
අපිට අපි හමුවුන තැනක්....


කටුස්සා....

Sunday, April 19, 2020

අහසනම් දුරයි... සඳ නේන වග සැබැයි...


හිතවතිය....
මේ තමයි ඒ නිවන
ආදරය වැඩිපුරම ගුලිගැසුන නවාතැන

තුරුල්වී විඳගත්ත....
හිනා කන්දක පලමු පස්පිඩ
නොදැනීම නෙත තෙමුව....
කඳුලු උල්පත මැවුව කෙම්බිම

හැමතැනම....
ආදරය විතරක්ම විසිරිච්ච අපේ තැන

මායාව හිතදරා.... 
ඡායාව නෙත අස්සේ හංගලා
වෑයමෙන්..   
ලෝකෙටම හිනහිලා ඇතිවෙලා

සැනසුමම විතරක්ම
මට දුන්න එකම තැන

පෙරවදන් පසුවදන් අයිතිනැති කතාවක
මියෙන්නට අවැසිමුත්....
පුරුද්දට හුස්මගත් ආත්මය එපාවෙන
නිමේශය....

සැරිසරන්නෙමි සුවඳ සොය සොය
නුඹ තැබූ පා ලකුණු ඉවකර


මියගිහින් බොහෝකල් 
ජීවිතය....
අවසාන සිනාපොද
සොයන්නම් මම දිනක 
මෙතනදිම....
මට මාව අහිමිකල
දම්පාට ඇස්තුලම
සැනසීම....


කටුස්සා....